बिदेसीनु रहर हैन  बाध्यता हो  यर्थातता हो  सुन्दर भबिश्यको सुनौ लो    कल्पना  हो   हामी बिदेशीएका छौ ।  हामी सबैको चाहना  सुन्दर भबिस्य   सुन्दर शान्त नेपाल हो   हामीलार्इ  देशले के दियो र हामीले देशलार्इ के दियौ भन्नेहरू हामी प्रसस्तै छौ  यहॉ ।
गोतम बुद्र अनि सगरमाथा भएका देशका नागरिक हौ हामी कति सजक कति चेतनसिल छौ  हामी कति मेहनति अनि कति अनुसासित पनि हुन पनि सक्दो रहेछौ ।
 दिन महीना बर्ष गरदै दसक बितिसक्यो  सबैको मनमा एउटै प्रश्न छ  अब के गरने कहीले हाम्रो मातूभूमी सुन्दर सान्त भएको सुन्न देख्न  पाउछौ ?  जति  टाडाभयो   देशको माया अझ बडी लाग्दो  रहेछ  यहाँ नेपालका जिल्लै पिच्छेका सम्पर्क समितिहरू पार्टी पिच्छेका भात्री संगठनहरु  धर्म पिच्छेका समुहहरु लगायत विभिन्न संस्थाहरुका पदाधिकारीहरु  पद प्राप्ति पछि नाक फुलाएर अथिति ग्रहण गर्दै बस्नको  लागि  मात्र नभई आवश्यक  परेको स्थानमा नेपालीको सहयोग गर्न तत्पर रहने छन् भन्ने कुरामा हामी सबै कोरियामा रहेका नेपालीले बिश्वास गर्नु पर्दछ   अब कसरी हामीले देशको लागी के योगदान गर्न सक्छौ सोच्न जरूरी भर्इ सकेको छ  एउटा समुह सँग मात्र सम्बन्दिन भएर हैन  हामी र हाम्रो (उरी नारा) को लागी के गरने भनेर  बहस  गरनु पर्न   मैले देखेको  छु  के हामी कोरियामा भएका नेपालीले सानो रकम देशलार्इ   दिएर योगदान गर्न सक्दैनौ र ?
 मेरो मनमा एउटा बिचार जुन बेला आयो जब मैले एउटा टेलिभिजन कार्यक्रममा  नेपालको  रेल्बेसेवा त्रिहासी बर्षमा  तेतिस किलोमिटर बिस्तार सिर्षक बाट  , सोचे मनन गरे  अनि सम्जे यहाँ  निरास भए  मनमा एउटा बिचार आयो सानो  प्रयत्न गरे हुन्न र ? जो यहाँ ब्यक्त गदैछु   साथि हो  हामी  बिदेशमा छौ मातूभुमीबाट धेरै टाडाभएता पनि हरपल सम्जना आउछ,  थोरै भए पनि यहाँको जस्तो भए  हुन्थो भनेर  कल्पना गर्न मन लाग्छ  यहाँको हरेक कुरा हेरो कति नियमबद्र छ  अनुसासन  छ लगनसिलता  छ  हाम्रोमा अभाभै अभाभ समस्या नै समस्या  देश बनाउने  ड्रार्इभर भनाउदाहरूको  घूणितस्वार्थ  चरित्रहीनता  लगनसिलहीनता  कर्तब्यबोधहिनताको कुरा को बर्णन हामी त के शेषनागले पनि गर्न सक्दैन ।।।
   रेमिटेन्ड भन्नाले बिदेशमा रहेक  नेपालीहरूले आफुले आर्जन गरेको  आथिक कमार्इ  स्वदेसमा जब भित्रीन्छ त्यो नै रबिटेन्ड हो आज नेपालको  अर्थतन्त्रमा रबिटेन्डले महत्वपूर्ण योगदान पुरयाएको छ । दक्षिण कोरिया रोजगार मुलुकहरूको तुलनामा  आथिक कमार्इको हिसाबले  राम्रो गन्तब्य हो ।  दक्षिण कोरियामा हाल करीब सत्र  हजारको हाराहारीमा नेपालीहरू रहेका छन र आउने क्रम जारी छ  । कोरिया आएका   प्रत्येक नेपालीहरूले प्रत्येक महिना पचास हजार देखी एकलाख सम्म कमाउने गरेका छन तर त्यस कमार्इ भएको रकमले देशको अर्थतन्त्रमा  खासै केही सहयोग पुगेको छैन  सिमीत ब्याक्ति र समुदायहरू दिनानुदिन सम्पन्न भएका छन, यसको कारण हो हामीले पठाउने रकम  बाट ।
हामीले पठाउदै अएको हुन्डीबाट असुरक्षित हुदाहुदै पनि हामीले बाध्य भएर रकम पठाउनु परने बाध्यता थियो  धेरै अगाडीबाट बैकिङ माध्यम बाट रकम पठाउने भएता पनि सो माध्यम बाट झन्झटिलो थियो  र पठाएको रकम पनि समयमा  नपुग्ने र झन्झटिलो हुने गरेको थियो  ।
हाल आएर नेपाल सरकार सँग स्वामित्व रहेको नेबिल बैक र कोरियाको  के,र्इ,बि बैक बिच यही २०११-१०-२५ गते दुर्इ देशका अधिकारी बिच  सम्जौतामा हस्ताक्क्षर भएको छ ।  सो हस्ताक्क्षरले  बैकिङ  तरिकाबाट  पैसा पठाउनको लागी सरल र सुरक्षित बनार्इदिएको छ । सो कुरालार्इ  आत्मासाथ गरदै करीब  चारहजार नेपालीहरूले के र्इबि  बैक बाट कारोबार सुरू गरीसकेका छन् ।  हामी कुनै न कुनै समुहसँग बाधिएका छौ । अब हाममीले देशको लागी  एक महिनामा  ३५  मिनेट श्रम गरिदीए  एकमहिनामा एक , बोतल सोजु नखार्इ  दिए ,महिनाको  पैनिससय कोरियन वोन अर्थात करिब रू  २०० नेपाली  मातूभुमिलार्इ हामीले दिन सकिन्न र ?
हामी सबै कोरियामा रहेका नेपालीहरूले यसकार्यको  थालनी गर्ने सके प्रत्येक महिना  करिब  ३५ लाख  नेपाली देशमा भित्रन सक्छ । हाम्रो सानो  प्रयास सानो सहयोगले केही उदाहरणिय कार्य हुन सक्छ भने किन गर्ने सकिन्न र ?
 कोरियामा  करिब ७०  को हाराहारीमा  बिभिन्न सँगठनहरू  छन हरेक सँगठनको आ आफनो उदेश्य छ हरेकले   आफनो समुदायको मानिसलार्इ समेटेको छ  जसले हामी एकै ठाउँमा गोलबद्र हुन सक्छौ अभाबले द्रन्ध निम्तयाउछ  भने  जस्तै हामी सँग अभाब पनि छैन  चाहेको अबस्थामा हामीले सानै भए पनि मातूभुमीको लागी योगदान गर्न सक्छौ ।

लेखक – सन्तोष श्रेष्ठ  नेपाल पत्रकार महाँसध दक्षिण कोरियाका केन्दिय पार्सद हुनुहुन्छ